Жимжитлик. Улик сукунат. Мозор, кизгиш уй, манави каккайган кари тут дарахти хеч нарсани сезмагандай турибди. Унинг ковагига чумчуклар хар вактдагидек шошиб кириб чик-япти. Ана, намгина тупрок уюми устига бир карга конди. Инсон хаёти шу еканда. Тугулди, осди, окиди, ишлади, одамлар билан уришди, ярашди. Розгорни ойлади, ташвиш тортди. Севди ...... нихоят, олди.