Biz nima uchun "BAXTLI" bo'la olmaymiz bilasizmi . . ? ? Chunki biz borishni emas "KUTISHNI" yaxshi ko'ramiz. . . Telefon qilishnimas telefon qilishini kutamiz . . . Sevishni emas "SEVILISHNI" hoxlaymiz . . .
Kimgadir "Dardimni" aytishim kerakku... Bilaman kun kelib hammasi joyiga tushib ketishi mumkin, balki men o'ylamagan, kutmagan xatto tasavvur qilmagan kunlar ham kelar... Ammo bo'g'zimda nafas olganimda xar doim tiqilib xalaqit beradigan suyakdek og'riqli bir dardim bor... Bir... Ikki... Uch....... Million... Qachongacha davom etadi bunaqa soat sanashlar. Bilmayman... Bilolmayman xam... Yana o'zimni yupataman, o'zingni qo'lga ol, bardoshli bo'l, kuchli, irodali bo'l... Ilgari bunaqamasdimku deyman o'zimga o'zim... Rostdan qanday edim ilgari... Yana o'tmishni titkilashimga to'g'ri keladi... Yana titkilayman,Yupanaman... Ovunaman... Eslayman... Maqsad muddaosiz siqilaman... Nega deysizmi? Axir
Yagona ojizligim har gal seni ko'rganimda ko'zlaringdan ko'zlarimni uzolmaganim . . . Yagona ojizliging ko'zlarimdan sevgimni anglayolmay boshqa ko'zlarni izlaganing . . . ! ! ! 16 1,000 • Ajoyib!
Odatiy shahar maktablaridan biridagi otadiy öquv kuni. Öquvchilar darsda ötirgan vaqtida qizlardan biri anchagina katta miqdordagi puli yöqolganligini aytib qoldi. Öqituvchi ayol sinfda ög'ri öquvchi paydo bölganidan nihoyatda g'azablandi. U xonadan hech kim chiqmasligini va öquvchilarning sumkasini bittama-bitta tekshirib chiqishini aytib qoldi. Tekshirish birinchi qatordan boshlandi. Öqituvchi asabiy holatda hammaning sumkasini birma-bir nazoratdan ötkaza boshladi. Shu vaqtda oxirgi qatorda ötirgan qizlardan biri xavotirlana boshladi. U nihoyatda hayajonlanar, qöllari titrar, hadik bilan öqituvchiga tikilgancha öylardi: «Navbat menga yetib kelganida nima qilaman? Sumkamni ochib körishsa, s
Inson omonat bu keng dunyoda, Bazan shu kenglikni bilmay qolamiz. Bahtimizni unutib qo'yib, Keyin barmog'imiz tishlab qolamiz. Baxt nimaligin bilmayin turib. Onamizni aldab qo'yamiz. Ishondi deb ko'nglin og'ritib, Eh ahmoqmiz qaydan bilamiz. Hatto onamizni unitib qo'yib, Bir ko'nglin so'rab qo'yamiz. O'ynab kulib ko'chada yurib. Tashvish tushsa, esga olamiz. 1 kun qarib olamdan o'tsa. Borib katta toshin qo'yamiz Bolasimiz kuzatib turib Ko'zda oqqan yoshimiz ko'rib Balki hayotga qaytgisi kelar...! Eh afsus endi shu kunlar Biz bularni qanday chunamiz Bir kun kech bo'lmasdan Endi mana qadrin bilamiz.