Чаро қадри нафасҳоят дар ин дунё намедони,

Забону чашми бинову лаби гӯё намедони.
Ғаниматдон тану ҷону бикӯш дар тоати Холиқ,
Шави рӯзе ту сарпоён сари боло намедони.
Ба боло ҳафт дари Ҷаннат ба зерат монда ҳафт дӯзах,
Миёни ҷаннату дӯзах қарориро намедони.
Туро карданд хитоб роҳе,ки рафтанду нагаштанд боз,
Сари ду роҳа ҳайрони муамморо намедони.
Ҳазорон молику шоҳу вазирон бе кулоҳ гаштанд,
Надорад суд зару зевар чаро инро намедони.
Ба чорпоён назар бинмо,ки сархам мераванд боло,
Ту дар болои болоҳо Худоятро намедони.
Зи хокат кардаанд пардоз ба хокат мебарандат боз,
Чӣ бошад ҳоли зори ту, ки зориро намедони.
Аниси Ёқубиён.