სატრფოს მივწერე წერილი, მიყვარხარ ჩემო ფერია, მომნატრებიხარ უსაზგვროდ, უშენოთ ყოფნა ძნელია, სატრფო კი ასე მპასუხობს, ვეღარ ვიხსენებ შენს თავსა, დამტოვე როგორც ობოლი, ციხე არჩიე ჩემს თავსა, თუ ასე ძლიერ გიყვარდი რად მიმატოვე წლებია, ახლა სხვა მიხსნის სიყვარულს, აღარ ვარ შენი ფერია, ციხის დაწყევლილ კედლებსა ვერ დავაღწიე თავია, ყველა პატიმარს უშველე დედაო ღვთისა მარიამ, ფიქრით დაღლილმა ციხეში, კალამს მოვკიდე ხელია და გადავშალე ფრცელი, დარდი მაქვს დასაწერია, გითხრათ პატიმრის ცხოვრება, მისი შავბნელი დღენისა, შევხედავ ციხის კედლებსა, ადევს სიკვდილის ფერია, გავალ გამოვალ საკანში, ვით დამწყვდეული მგელია, ჩემო ძვირფასო მშობლებო, თქვენც გაგიმწარეთ წლებია, ვიცი თვალებზე ჩამოგდით, სიმწრის ნადენი ცრემლია