Kişi yox?! Kişi var ki, kişidir, amma kişiynən işi yox, Kişi var, nakişidir, amma deyir ki, kişi yox. Kişi var, ağzı cırıqdır, sözü dişdən tökülür, Kişi var, ağzı bütövdür, ama bir cüt dişi yox. Kişi var, pullu işi, yaxşı dişi, gözdə şişi, Kişi var, qəlbi kabab, manqalı qüssə, şişi yox. Kişi var, arvadının xeyli vişindən buraxıb, Kişi var, arvadının dövri-qədimdən vişi yox. Kişi var, Azərbaycanda beşindən biridir, Kişi vardır ki, evində biri vardır, beşi yox. O qədim Ankarada Pünhana erkək dedilər, «Kişi» bizlərdə imiş, sən demə, türkdə «kişi» yox. 20 sentyabr 1998. Bakı. https://play.google.com/store/apps/details?id=vasili.info.baba
Qaçqının sərgüzəşti Nazəndə nigarım gecə məndən genə düşdü, Heç sən demə o yazığa məndən gənə düşdü. İllərlə çadırlarda ki, biz it günü sürdük, Bitlər, gənələr bir idi, birdən minə düşdü. Murdar gənələr vəslimi hicrana çevirdi, Mən tövləyə ta nazlı nigarım hinə düşdü. Bir yaxşı itim var idi xalis gənəliydi, Bilməm gənə məndən itə, itdən mənə düşdü. Gəldim şəhərə dərdimi məclisdə deyim mən, Qovdu, gənə ta ki, vəkilin üstünə düşdü. Hər yerdə şəhər əhli gəzib kef eləyirdi, Arsızları gördükcə fikir dərinə düşdü. Vurdum gənəmi qoltuğa, Pünhan, yola düşdüm, Göz yaşlarımın gildiri, tindən-tinə düşdü. 15 iyul 1998. Bakı. https://play.google.com/store/apps/details?id=vasili.inf
Evdə qalıb qızdanıb Milli ürəklər buz olub, buzdanıb, Dilli «mələk»lər sus olub, susdanıb. Oğlanımız sürmə çəkəndən bəri, Qızlarımız evdə qalıb, qızdanıb. Abi-şorandan çoxu şəkkər tutub, Abi-şoran əhli özü duzdanıb. Sönsə də bəxt ulduzumuz qəm yemə, Bayrağımız zövq ilə ulduzdanıb Sərvətin üstündə ilanlar yatıb, Marın əliylə neçə mur «tuz» danıb. İçmədi səndən bu gözüm zərrə su, İçmədiyindəndi gözüm tozdanıb. Dağı satıb, bağı alandan sora, Bağda qumumtək sifətin bozdanıb. Ağ kişini arvadı «neqır» doğub. Beynə sızıb qan, kişi nevrozdanıb. Pünhanı dəfn eylə ayaq üstə ki, Mülk salınıb hər yerə, yer azdanıb. 8 iyul 1997. Bakı. https://play.google.com/store/apps/details?