Ўлим келиб тўсатдан, Бир йигит барвақт ўлди. Гуноҳлари кўп экан, Кабри оташга тўлди. Йиллар ўтди орадан, Йигит қийноқда ётар. Кўтарилмас азоблар, Кундан-кун бўлар баттар. Аммо, бир кун қабрга, Келди икки фаришта. Зулмат босган бу қабр, Бирданига ЁРИШДИ. Фаришталар дедилар. Битди қабр азоби Энди сизга бўлмагай. АЛЛОХнинг ҳеч ғазаби, Бу совғалар сиз учун, Бўлсин сизга муборак. Бизларнинг келишимиз, Сизга ЖАННАТдан дарак! Йигит деди: Малаклар, Сизлар шошиб қолибсиз. Лойиқмасман совғага, Сиз адашиб келибсиз. Орзуларим кўп эди, Улиб кетдим армонда. Лойиқмасман совғага, Килманг мени шарманда. Ётавериб бир жойда, Кўникдим-ку САБРга. Олиб бориб беринглар Уни бошқа бировга. Фаришталар дедилар: Биз қи