Olim edi bir kun ul iblis bo'ldi,
Niyati odamni qilmoq be iymon.
Ammo odamlarga berildi imkon,
No umid degan nom shaytonga
qoldi.
Inson degan so'zga qofiya isyon,
Va lekin oz bo'lsin bazida iymon.
Birgina kalima oxirgi zamon,
No umid degan nom shaytonga
qoldi.
Odamlar tinmasdan xaddan
oshdilar,
Iymondan chiqdilar har-yon
qochdilar.
Xattoki osmonga toshlar otdilar,
Valekin no umid degan nom
shaytonga qoldi.
Har kim turli tamon nigohin
tikkan,
Umidli ko'zlarda OLLOH bir
degan.
Kalima yangrasa kifoya ekan,
No umid degan nom shaytonga
qoldi.
Bazan qalbimizga tushar
tug'yonlar,
Bazan qarshi olsak og'ir to'fonlar.
Xaqni topib keldi ABU SUFYONlar,
No umid degan nom shaytonga
qoldi.
Ko'pchilik