Бярозы ля хаты,
калодеж праз крок.
Я зноу павяртаюсь,
у родных куток.
Тут мацi абниме,
и пусцiць слязу.
Я зноу павярнууся,
я милая тут.
Налье бацьку чарку,
спытае як сам.
Прымай гаспадарку,
бо праца уся там.
Мы выйдем у поле,
и працы там шмат.
Пад зерне спачатку,
усе успахаць.
Пасею усе я,
а табе запахаць.
Тут мацi паклича,
садитеся есць.
Вам можа на воздух,
у сад усе паднесць.
Борщ только з печы,
шкварки пад чарку.
И зноу размауляем,
як весць гаспадарку.
Мой родные куток,
гэта рай на зямлi.
Такога на свеце
нi дзе не знайсцi!