Мо дар ин умри ҷавонӣ зи алам пир шудем ,
Пой дар банди ғарибӣю ба занҷир шудем.
Дур аз ёру диёр гаштаву бе ҷою макон,
Раҳи тадбир нащустем, паи тақдир шудем.
Умри мо ҳар чи дар ин ғурбату овора гузашт,
Гарчи з- ин умр вале хастаю дилгир шудем .
Мо дар ин мулки ғарибӣ чу ба танг омадаем ,
Ыар куҷое ки нарафтем, ҳадафи тир шудем .
Ба гуноҳе ки накардем, чиро кушта шавем,
Мо аз ин худкушии хеш ба таҳқир шудем .
Он ки имрӯз ба бум монд, кунун хору забун ,
Чун сари ҳамдигарӣ мо ҳама даргир шудем.
Ҳама акнун ба гурезу бирамиданд зи мо ,
Чунки вобастаи доруи мухаддир шудем .
Корвон рафту ту дар хоб,биёбон дар пеш1 ,
Мо аз ин бехудии хеш ба таъхир шудем.
Ин ки аз зоти Илоҳӣ ҳама мункир шудаанд ,
Ҳа