Аз Абуҳурайра (Р.а.) ривоят аст, ки Паёмбар (Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) фармудаанд: «Эй басо шабзиндадоре, ки суд ва манфиъаташон аз шабзиндадорӣ бедорхобист ва эй басо рузадоре, ки баҳрааш аз руза танҳо гуруснагию ташнагист». (Ривояти Табаронӣ, Аҳмад, Ҳоким ва Байҳақӣ) Шарҳи ҳадис: Шахси мусулмони рузадор бояд шабҳои Рамазонро мухлисона бо тоъату ибодат гузаронад, зеро гоҳо шабзиндадорӣ беихлосе ҳаст, ки ба ҷуз бедорхобӣ чизе ба даст намеорад. Ва гоҳо рузадори беихлосе аст, ки ба ҷуз ташнагию гуруснагӣ чизе ба даст намеорад. Бинобар ин, шахси рузадор бояд забонашро аз ғайбату туҳмат ва суханони беҳуда, нигоҳ дорад. Ҳамчунин чашмашро аз назари ҳаром ва гушашро аз шунидани суханони беҳуда