Худо гиряҳои зор-зори мародар дили шабҳо ба ёди тумешунавад, оре, мешунавад,агар ин тавр намебуд, имрӯзмаро аз дидори ту шоднамекард. Пас аз хонданикитобҳои зиёд ва ҳадисҳоиПайғамбари гиромӣ фаҳмидам,ки ошиқ будан гуноҳ нест.Ҷаноби Расули Акрам дар якҳадиси муборакашонфармудаанд, ки «ҳар касе ошиқбошаду он ишқро ба худ ба хокбарад, ба биҳишт меравад», агарошиқонро ба равзаи ризвон ҷойдиҳанд, ман дар шумори онҳохоҳам буд. Пас боке не, ки тумаро намешиносӣ ва бапаёмакҳои дардолудам чунинҷавоб медиҳӣ: Нашинохтам…. Тумаро намешиносӣ, вале мантуро хубтар аз худам, аз хешутаборам, аз дӯстонупайвандонам мешиносам. Азҳама бештар ва болотаруволотар дӯстат медорам,ғоибона аз ҳамаи онҳо узрмепурсам, ох