ლამაზი დღეა თითქოს ყველა ბედნიერია , გავალ უბანში , ჩამოვჯდები , ხალხიც ბევრია , " დღეს მე ვკისრულობ " დავიძახებ და ბირჟას დავშლი მერე მახლობლად რესტორანში დიდ სუფრას გავშლი ვერვინ მიხვდება მიზეზს ჩემი ხელგაშლილობის , ზოგს დარდის ბრალი ეგონება ზოგს შეშლიობის , ბოლოს ავიღებ განსხვავებულს მოვითხოვ სიტყვას : " იუბილარის სადღეგრძელო მინდა რომ ითქვას " ... ყველას სახეზე გაოცება დაეტყო თითქოს , ვერაფერს... მიხვდნენ ვერც ბედავენ რომ შემეკითხონ , მომშტერებია დაბნეულად მე ბევრი თვალი , მათი მზერიდან ვხვდები " ნაღდად ვგონივარ მთვრალი " მე კი ვაგრძელებ : მას ერთი წლის წინ ამავე დღეს მოვხვიე ხელი , დღეს დაიბადე მშვენიერო აბა