Sevgi shunday bevafo tuyg'u,Kuni kelib tawlab ketarkan.O'z o'rniga quyib g'ururni, Kulgan ko'zni yowlab ketarkan. Ishontirib achchiq yolg'onga, Armonlarga bowlab ketarkan. O'z urniga qo'yib taqdirni,Bir lahzada tawlab ketarkan. Bedor tunda parvona bo'lib,Kunduz esa sabr qilarkan. Bizga ochib duzax ewigin, O'z manzilin jannat bo'larkan. Bizga berib bevafo dardni, O'zi shodon o'ynab kularkan. Ermak qilib yolg'iz ko'ngilni, Ajal tomon bowlab ketarkan.