Қиын екен Тым қиын ақ көрмей журу өзiндi Журегiме сақтап қойдым мөлдiр тұнық көзiндi Сағынбасқа амалда жоқ шын ұнаттым Кайтейiн! Содан берi мүлде-мүлде ұмытыппын өзiмдi... Сағынамын емiн таппай сағыныштың қинаған, Сағынамын көздерiндi өзге жанға қимаған, Сағынамын күлкiндi де маған сезiм сыйлаған, Содан берi жүрмiн саған сағынышты сыйлап ан?