Падаре бо писаре гуфт ба кахр,
Ки ту одам нашави чони падар .
Хайфи он умр ки ай бесару по,
Дар рахи тарбиятат кардам сар.
Дили фарзанд аз ин харф шикаст,
Бехабар аз падараш кард сафар .
Ранч бисёр кашиду пас аз он ,
Зиндаги гашт ба комаш чу шакар.
Окибат шухрату волои ёфт ,
Хокими шахр шуду сохибзар .
Чанд рузе бигузашту пас аз он ,
Амр фармуд ба эхзори падар !
Падараш омада аз рохи дароз ,
Назди хоким шуду бишнохт писар.
Писар аз гояти худхохиву кибр ,!
Назар афканд ба саропои падар .
Гуфт:гуфти,ки ту одам нашави,!
Ту кунун хашмату чохам бинигар .
Пир хандиду сараш дод такон ,
Гуфт ин нукта бурун шуд аз дар .
Ман нагуфтам, ки ту хоким нашави!
Гуфтам:одам нашави , чони