Demişdim, "mən dümdüz gedərkən, sənə dönən yol kimiyəm" Çıxmır o yol sənə daha... aparmır məni o yollar sənə, axı izin belə yoxdur o yollarda. Demişdim, "unutmaq üçün biraz zaman, biraz da vecsizlik yetər" Untdurmur onlar səni mənə daha... Boş yerə ümid etdim, boşa xərclədim zamanı. Yerin boş qaldı məndə, insanları boş ver, günəş belə isitmir içimi daha. Bir yolunu demədin belə gedərkən o boşluğu necə doldura bilərəm "sən" olmağa çalışan insanlarla? Göstərmədin mənə səndən daha yaxşı gələcək insanları, Soruşacaqsansa necə olduğumu, soruşma, Önəmi yoxdur yəni daha.