ZƏLİMXAN YAQUBUN ÖLMƏZ ƏBƏDİ RUHUNA.Allah rəhmət etsin.
Saz əlində,söz dilində hər zaman,Şirin dindi,uca səslə danışdı.Çəkinmədi heç kimsədən Zəlimxan,O ürəklə.o həvəslə danışdı.
Yol başlayıb Borçalıdan Göyçəyə,Ustadlara,ululara baş əydi.Ələsgərdi söz mülkündə şah deyə,Bir müqəddəs pir məzara baş əydi.
Çatmaq üçün arzusuna sonadək,Gəzdi Türkü Yunis İmrə eşqinə.Ələsgərə.həm İmrəyə aşiq tək,Vurulmadı o,dünyada heç kimə.
Dolaşdıqca dodaqda o,dildə o,Hikmət dolu sözü ilə sevildi.Şöhrət tapdı altmışbeşcə ildə o,Elə bil ki,yaşadığı min ildi.
Ey İlahi,ona şərəf vermisən,Layiq olub min şöhrətə, o, ada.Bu dünyada necə uca etmisən,Uca elə Zəlimxanı orda da.
Aqşin Hacızadə09.01.2016.