Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 19 янв 2025
Фильтр
Մորս հիշԵլիս
Մորս հիշԵլիս դառը կյանքն ու,
Տանջանքն Եմ հիշում,
Նրա անցկացրած դաժան օրԵրն ու,
Լացն Եմ հիշում:
ՀոգսԵրի ծանր բԵռան տակ կքված,
ՈւսԵրն Եմ հիշում,
Հոգնած ու տանջված , ասԵս մոլորված՝
Հայացքն Եմ հիշում:
Հիշում Եմ նրա աչքԵրից հոսող
Արցունքը աղի,
Որ մինչև հիմա, ամԵն հիշԵլիս,
Սիրտս կդաղի:
Հիշում Եմ նրա մԵղմիկ ԵրգԵրը,
Ու այդ ԵրգԵրի ամԵն մի տողից,
ԱմԵն մի բառից, թափվող արցունքը,
Որ մինչև հիմա սիրտս է ծակում,
Հոգիս մորմոքում:
Ա՜խ, իմ սիրԵլիս, ասա ինձ տԵսնԵմ,
Ես քո Երջանիկ , որ պահը հիշԵմ,
Արցունքով շաղախված մրմուռը հիշԵմ,
Երգիդ խառնված,
Որ մինչև հիմա այրում է հոգիս,
ԿարծԵս դարձԵլ է, սրտիս ծանր քար:
Մայր իմ սիրասուն, որքան մԵծացԵլ,
Սակայն սիրԵլի զավակդ Եմ դԵռ,
Բայց
Մորս հիշԵլիս դառը կյանքն ու,
Տանջանքն Եմ հիշում,
Նրա անցկացրած դաժան օրԵրն ու,
Լացն Եմ հիշում:
ՀոգսԵրի ծանր բԵռան տակ կքված,
ՈւսԵրն Եմ հիշում,
Հոգնած ու տանջված , ասԵս մոլորված՝
Հայացքն Եմ հիշում:
Հիշում Եմ նրա աչքԵրից հոսող
Արցունքը աղի,
Որ մինչև հիմա, ամԵն հիշԵլիս,
Սիրտս կդաղի:
Հիշում Եմ նրա մԵղմիկ ԵրգԵրը,
Ու այդ ԵրգԵրի ամԵն մի տողից,
ԱմԵն մի բառից, թափվող արցունքը,
Որ մինչև հիմա սիրտս է ծակում,
Հոգիս մորմոքում:
Ա՜խ, իմ սիրԵլիս, ասա ինձ տԵսնԵմ,
Ես քո Երջանիկ , որ պահը հիշԵմ,
Արցունքով շաղախված մրմուռը հիշԵմ,
Երգիդ խառնված,
Որ մինչև հիմա այրում է հոգիս,
ԿարծԵս դարձԵլ է, սրտիս ծանր քար:
Մայր իմ սիրասուն, որքան մԵծացԵլ,
Սակայն սիրԵլի զավակդ Եմ դԵռ,
Բայց
Մորս հիշԵլիս
Մորս հիշԵլիս դառը կյանքն ու,
Տանջանքն Եմ հիշում,
Նրա անցկացրած դաժան օրԵրն ու,
Լացն Եմ հիշում:
ՀոգսԵրի ծանր բԵռան տակ կքված,
ՈւսԵրն Եմ հիշում,
Հոգնած ու տանջված , ասԵս մոլորված՝
Հայացքն Եմ հիշում:
Հիշում Եմ նրա աչքԵրից հոսող
Արցունքը աղի,
Որ մինչև հիմա, ամԵն հիշԵլիս,
Սիրտս կդաղի:
Հիշում Եմ նրա մԵղմիկ ԵրգԵրը,
Ու այդ ԵրգԵրի ամԵն մի տողից,
ԱմԵն մի բառից, թափվող արցունքը,
Որ մինչև հիմա սիրտս է ծակում,
Հոգիս մորմոքում:
Ա՜խ, իմ սիրԵլիս, ասա ինձ տԵսնԵմ,
Ես քո Երջանիկ , որ պահը հիշԵմ,
Արցունքով շաղախված մրմուռը հիշԵմ,
Երգիդ խառնված,
Որ մինչև հիմա այրում է հոգիս,
ԿարծԵս դարձԵլ է, սրտիս ծանր քար:
Մայր իմ սիրասուն, որքան մԵծացԵլ,
Սակայն սիրԵլի զավակդ Եմ դԵռ,
Բայց
Մորս հիշԵլիս դառը կյանքն ու,
Տանջանքն Եմ հիշում,
Նրա անցկացրած դաժան օրԵրն ու,
Լացն Եմ հիշում:
ՀոգսԵրի ծանր բԵռան տակ կքված,
ՈւսԵրն Եմ հիշում,
Հոգնած ու տանջված , ասԵս մոլորված՝
Հայացքն Եմ հիշում:
Հիշում Եմ նրա աչքԵրից հոսող
Արցունքը աղի,
Որ մինչև հիմա, ամԵն հիշԵլիս,
Սիրտս կդաղի:
Հիշում Եմ նրա մԵղմիկ ԵրգԵրը,
Ու այդ ԵրգԵրի ամԵն մի տողից,
ԱմԵն մի բառից, թափվող արցունքը,
Որ մինչև հիմա սիրտս է ծակում,
Հոգիս մորմոքում:
Ա՜խ, իմ սիրԵլիս, ասա ինձ տԵսնԵմ,
Ես քո Երջանիկ , որ պահը հիշԵմ,
Արցունքով շաղախված մրմուռը հիշԵմ,
Երգիդ խառնված,
Որ մինչև հիմա այրում է հոգիս,
ԿարծԵս դարձԵլ է, սրտիս ծանր քար:
Մայր իմ սիրասուն, որքան մԵծացԵլ,
Սակայն սիրԵլի զավակդ Եմ դԵռ,
Բայց
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
110
- ПаП Степанянкраснодар
- EDGAR QRISTINEСевилья
- Sssss EranosyanՄոսկվա