პატარა ხელის გულებს, ხალისით ათამაშებს,
ღიმილით აფერადებს სამყაროს,
უფალო როგორ გმადლობ, რომ ისე მათამამებ,
არ უშვებ ჩემს შვილებთან გამყარო...
ხანდახან ტკივილიან ცრემლებად ავფეთქდები,სხვისი და ჩემი დარდი რამ გაჰყო?
დედა რომ შვილს დატოვებს და ისიც მისი ნებით,
მე მისი მოთმინებით ვამაყობ...
ამ ცოდვილ სამყაროში, იმდენი გაჭირვების,იმდენი მწარე ამბის მომსწრე ვარ,
მე ახლაც დედისაგან დატოვილ ციცქნა გოგოს,
გვერდით ცრემლიანი ვუწევარ...
მე ვიცი გზა ვერ ნახეთ, მე ვიცი როგორ გტკივათ,რომ ციცქნა შვილებს ტოვებთ, მიდიხართ
და მაინც გევედრებით, შვილები არ დატოვოთ,
თქვენ მათთვის სიყვარულის ხიდი ხართ..
.სიზმრად რომ დაგინახავთ, ძილში რომ ატირდება,რა ქნას ? ვის თვალებში გეძებოს?
დრო არსად არ დაგიცდით, დრო არსა