*ნინოს*
ნინო...აქ ჩვენთან შეწყვეტილი წვიმების დღეა,
და მტკივა მაგრად,რომ ყველაფერს თავისი დრო აქვს,
იმ კარებს ვგავარ,ზამთარში რომ დაგრჩება ღია
და მთელი ღამე...შენს ხელებთან სიცივე მოაქვს
დადექი ზღურბლთან...
გადამაბიჯე...ამ ფიქრებზე,ტკივილზე...ვიგრძნო
მე ჯიბრში მიდგას ეს ცხოვრება,როგორც პედანტი
დავაგვიანებ,მე შენს გარდა ყველა შეხვედრას,
რადგან სუფთა და ჭეშმარიტი მხოლოდ შენ დამრჩი
დამაგვიანდა
მგონი ღმერთთან შეხვედრაც...ნინო
მეწერება სიტყვები
ვტოვებ...
შენ მაძლევ ძალას (არ დავტოვო ჩემი სხეული)
ჩემი ცოდვების გაშიშვლების ისე მრცხვენია
რომ ამ სიგიჟის თავდები და...ვარ ვალდებული.
ჰო...
მე ვეცადე დავიწყება ყველა ტკივილის
და ყველა ნერვით ეს ფიქრები შენსკენ მოვქაჩე,
ჩემს შეცდომებზე თუ მპასუხობ მხოლოდ