Bir mehring olamni to'ldirib turar, Bag’ringdan hayotga talpinib keldim. Bir dunyo bolalik sho’xliklarimni, Onajon, qoshingga yetaklab keldim. Kitobni ushlatib, maktabga eltding, Maktabdan har kuni uy tomon yeldim. Gohida bir maqtov, gohida tanbeh, Onajon, qarshingga yetaklab keldim. Faxr-la, g’urur-la oq yo’l tilading, Ilm deb eng katta shaharga keldim. Har safar “Dunyoda sendan ulug’ zot, Onajon, also yo’q!”, demak-la keldim. Fashist-la kurashib, qo’ldan ayrildim, Afg’onda oyoqning qadrini bildim. Bir nido doimo chorladi meni - Onajon, huzringga emaklab keldim.