ყველაზე ძალიან მიკვირს, ისეთი ადამიანების საქციელი, ვინც არარაობაა და თავი სასწაული ჰგონია, ვგულისხმობ იმას რომ, თუ რაღაც თუნდაც სულ მცირე კენწეროზე მოექცა, აღარავინ აღარ უნდა. თუ მოხდა ისე რომ ძირს დაეცა, მერე კი ვითომდა მეგობრულები ხდებიან,
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
საღი ფესვის ხელის გულზე აღზრდილს ,
მქონდა ფართედ გადაშლილი მხრები ,
მეგონა რომ უკვდავებად შობილს
რომ ჩემს ჩრდილში უნდა იდგნენ სხვები,
ვამცირებდი ჩემზე მცირე ხეებს
მსურდა მათკენ არ გამეშვა სითბო,
ეხლა ვდგევარ ახალგაზრდა მაგრამ
გადამსხვრეულ, უძლურ ტოტებს ვითბობ.
ქარიშხლისგან მიყენებულ ზიანს
ეშველება, შეხორცდება ბზარი,
მაგრამ წინათ გაშავებულ ფურცელს ,
რას უშველის დღევანდელი ზარი.
რაც არ უნდა დიდ საფეხურს აჰყვეთ
იცოდეთ სხვებ