Sevgi shunday bevafo tuyg'u, kuni kelib tashlab ketarkan. O'z o'rniga qo'yib g'ururni, kulgan ko'zni yoshlab ketarkan. Ishontirib achchiq yolg'onga, armonlarga boshlab ketarkan. O'z o'rniga qo'yib taqdirni, bir laxzada aldab ketarkan. Bizga ochib do'zax eshigin, o'z manzili jannat bo'larkan. ßizga berib bedavo dardni, o'zi shodon o'ynab kularkan. Bir kun kelib asal o'rniga, kulib turib zaxar berarkan. Gar shunda ham qilmasa xuzur, uzr so'rab takror kelarkan.