შემოეჩვია ჩემს განთიადს ჭრელი ფერები,
მე უკვე აღარც შარშანდელი წვიმა მაშინებს,
შემოვიხვიე ტკივილებზე შენი ხელები
და გულში მალე გაზაფხული გაიაპრილებს.
გაშინაურდა დიდ ზვირთებში პატარა ტალღა,
ფრთები მოურჩა გულგატეხილ ობოლ თოლიას,
შენ ჩემს თვალებში თურმე ადრე ღიმილი დაგრჩა,
მოვალ მალე და სიყვარულთან ერთად მოგიტან.
დამელოდები ცის კიდესთან მზის სხივით ხელში
და ჩემს მოსვლამდე გულის ძგერა დაიწყებს ათვლას,
შენს დასახატად არ მეყოფა მე შვიდი ფერი,
და ცისარტყელას დავუმატებ ერთ ფერსაც ახალს.
შემოგეჩვევი ისე,როგორც პეპელა ყვავილს,
ჩაგისახლდები მოიმედედ გადაღლილ სულში,
ვერ შემაშინებს ვერც ქარი და ვერც სუსხი ზამთრის,
ოღონდ სულ მუდამ გიყვარდე და მიკრავდე გულში.
თვალებს აგიხელ ალიონზე ცის ნამის წვეთით,
ღრუბლე