Bevafoga ko`zing tushganda xar gal,
Senga u emas men yor dedimku.
Bergan ozorlaringdan oxir ko`r bo`ldi ko`zim
Oqlayman deb men seni kirlanib bitdim o`zim.
Nahot shuncha arzonmanmi, qani adolat?
Nega jimsan a gapir, sevgi-xiyonat?
Sadoqat bir chekkada turardi yig`lab
Olloxdan o`z-o`ziga o`limin tilab.
E voh shu kungacha men senga oshno
Seni men o`zimga yo`ldosh deb bildim.
Xiyonatga do`st bo`lgan-sen baxti qaro
Men esa eng katta xatoni qildim.
Nima uchun menga shuncha razolat?
Xamon jim edilar sevgi-xiyonat.
Shu paytda g`oyibdan bir sado keldi:
Tinch qo`yinglar ularni, bo`ldi, yetar, bas !
Ularning zarracha yo`qdir ayblari.
Qilgan gunohlari asli bu emas,
Mening amrim ila is