Avtobusda odam unchalik ko'p emasdi. Bekatda 35 yoshlar atrofidagi bashang kiyingan ayol avtobusga chiqdi. Kun juda issiq, aksiga olib hamma joylar band Faqat orqaroqdagi o'rindiqlarning birida 14-15 yosh atrofidagi qizcha jimgina ko'chani tomosha qilib ketardi. Ayol o'sha tomonga yurdi. Lekin qizcha joy berishni hayoliga ham keltirmasdi. Avtobus juda imillab keyingi bekatga keldi. Yana 5-6 odam chiqqach ayol battar o'ng'aysizlana boshladi. Nihoyat u qarshisida o'tirgan ayollardan biriga qizcha eshitadigan qilib gapirdi: "Biz yoshligimizda avtobusga o'zimizdan kattalar chiqqanida joy berardik. Hozirgi bolalarga hayronman. Masalan manavi qizcha (qo'li b-n ko'rsatdi), ota-onasi har kuni nimani
FARISHTALARNI MENGA QARAGISI KELMAYOTGAN BO'LSAXAM YARATGAN OLLOXIM MENI O'LISHIMGA KO'NMA.AGAR MEN UYGONMASDAN O'LSAM UNDA MEN TAQDIRIMGA TAN BERAMAN.
Ba'zan insonni "hechdan ko'ra kech" degan tushuncha aldab qo'yarkan. Chunki ertangi ishlaringni bugun rejalashtirishing mumkin. Ammo kechagi kuningni bugun "tahlil" qilishdan boshqa narsa qo'lingdan kelmaydi. Vaqt juda tezkor, uni qadrlang!