Yodingdami ikkimiz kezgan xiyobon, Sevgimizga ulkan daraxtlar guvoh, Bizga havas qilib yulduzli osmon, Har tun makonidan berardi panoh. Endi muhabbatning kozlarida yosh, Visolga yetmagan kunni qargaydi, Ne ne azoblarga dosh bergan bardosh, Endi ayriliqqa dosh berolmaydi. Ayriliq oh bu qadar azob, Uning taftlaridan muzlaydi yurak, Sensiz yasholmadim yasholmam ortiq, Sensiz yashash ozi kimga ham kerak.