ყოველ ღამით,
როცა ოთხად მოკეცილი საბანს ვიფარებ,
არ მაძინებს დარდი,
დარდი უსწორმასწოროდ გაფენილ სარეცხზე.
კიდევ კარგი, ვერ ხედავს დედაჩემი,
კიდევ კარგი, კილომეტრები გვაშორებს და ვერ ხედავს,
გული ეტკინებოდა _
ვერ გამოვადექი,
ვერ ვივარგე ოჯახისთვის,
ვინმეს გვერდით საცხოვრებლადაც ვერ ვივარგე.
არსებობს ასეთი სირცხვილები,
რომლებსაც მხოლოდ დედები ჭამენ,
დედები, რომლებმაც სათავისოდ ვერ გაზარდეს გოგოები,
დედები, რომლებმაც ქალის საქმე ვერ ასწავლეს გოგოებს,
ვერ მოამზადეს ცხოვრებისთვის,
ვერ მოამზადეს ქვეყნისთვის,
ქვეყნისთვის, რომელიც ცხელი კერძების სუნს დაყვება აღმა-დაღმა,
გამოგვილ იატაკს ნერწყვით დასველებული თითით ამოწმებს
და არაფერი აინტერესებს შენზე.
კიდევ კარგი, ვერ ხედავს ჩე