*Anamızdan bizə...*
_əziz Oğlum və Qızım!_
Mən artıq qocalmışam.
Gücüm, qüvvətim qalmayıb. Səndən xahiş edirəm ki, mənə qarşı anlayış göstər, səbr et və mənimlə xoş davran.
əgər yemək yeyərkən yaxud su içərkən üzərimə tökərəmsə və ya sənin köməyin olmadan əynimi geyinə bilmərəmsə, səbr et oğlum. Sənə bütün bunları öyrədərkən necə səbirli davrandığımı bil.
əgər səninlə danışarkən eyni şeyi dəfələrlə təkrarlayaramsa – sözümü kəsmə, mənə acıqlanma, sonacan dinlə. Kiçikkən yuxulamağın üçün eyni nağılı dəfələrlə oxuduğumu xatırla. Görsən ki, nəyisə anlamaqda çətinlik çəkirəm, mənə gülmə. Mən sənə bundan daha asan şeyləri çox çətinliklə öyrətmişəm; yeməyi, içməyi, gəzməyi, qaçmağı.