«Қаҳрамон»-и Гурез Сафар кист?
Тахаллус
Ҳафтае як бор бинмояд иваз,
У тахаллусҳои худ дар матбуот.
Гарчи умре мекунад эҷолҳо,
Обру аммо наёбад дар ҷаҳон.
Гоҳ зокиву замини бошад ӯ,
Гоҳ Гардуниву гоҳе Хиргаҳи.
Гаҳ самоиву гаҳе Афлокӣ ӯ,
Гӯиё дорад зи боло огаҳӣ.
Ном гириад гумраҳиро гаҳ ба худ,
Хешро гоҳе бигӯяд Воқифӣ.
Бо умеде баъди маргаш монад ӯ,
Зиндаву ҷовид ҳамчцун Восифӣ.
Дар миёни номҳои бешумор,
Номи аслиаш намедонад касе.
Балки ҷуз ин номҳои бешумор,
Ҳеҷ эҷодаш намехлонад касе.
Бо чунини пурномиаш, бенормиаш,
Хастае ӯрову дарди сар кунад.
Пай набурда то кунун, ки боядаш,
Ҷои ном эҷодро дигар кунад.
Сардор
Гушнае сардор гашту кор мурд,
Нахл