БАХРОМ ПОЧОЕВ

Дӯзах раҳи пурхарҷу харидор чароед?!

Онон, ки зи тақвою зи имон ҷудоед, Дур аз сари саҷҷодаву даргоҳи Худоед. Бе шубҳа бидонед, ки Ҳақ  огаҳу биност, Ҳар лаҳза шумо зери назаргоҳи Худоед. Такбирпазир асту ғазабноки такаббур, Такбир бигӯед , такаббур нанамоед! Ҳақро ба дили кӯри шумо кор набошад, Чашми дили худ боядатон худ бикушоед. Аз хидмати якумра ба иблис чи дидед?! Як рӯз ба меҳмонии маъбуд биёед! Навмед зи раҳми Ҳақи бахшанда нагардед, Мебахшадатон, гарчӣ ҳама ғарқи хатоед. Шарт аст фақат тинати поку дил пуришқ, Бар даргаҳи Ҳақ  бо дили пуршур дароед. То ҷон ба гулӯ нест дари тавба бувад боз, Зинҳор, бикушед, ки то дер наоед! Валлоҳи қасам, раҳ ба Биҳишт харҷ надорад, Дӯзах раҳ

Бар мурдадилон панд мадеҳ хеш маёзор...

Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест. Ҳар марди шутурдор Увайси Қаранӣ нест, Ҳар шишаи гулранг ақиқи Яманӣ нест. Ҳар сангу гиле гавҳари ноёб нагардад, Ҳар Аҳмаду Маҳмуд расули маданӣ нест. Бар мурдадилон панд мадеҳ хеш маёзор, Зеро ки Абу-Ҷаҳл мусалмон шуданӣ нест. Бо марди худо панҷа маяфкан чу Намруд, Ин ҷисми Халил аст оташ заданӣ нест. Хушнуд машав душман агар кард муҳаббат, Хандидани ҷаллод зи ширинсуханӣ нест. Ҷое, ки бародар ба бародар накунад раҳм, Бегона барои ту бародар шуданӣ нест. Сад бор агар доя ба тифли ту диҳад шир,