Bir kuni bolalari onalarining oldiga kelib. "oramizdan qaysi birimizni juda ham yaxwi korasiz", deb so'rashibdi. Ona biroz jim turibdi-da qo'liga bir dona sham olibdi. Keyin uni yoqib: -Sham- bu menman. Uning nuri esa mening mexrim, muhabbatimdir. Shunday degancha boshpa shamni olib, o'zidagi yonib turgan shamdan uni yoqibdi. Bu sham to'ng'ich farzandim. Men unga o'zimning olovimdan, mexrimdan berayapman. O'z olovimdan berganimda men, ya'ni shamning nuri pasaydimi? Aslo, u avvalgidek nur sochyapti. Ona nechta farzandi bo'lsa, xuddi shuncha shamlarni o'zidagi sham bilan yoqdi. Onadagi sham o'sha-o'sha holda yorug' va mehrli nur sochib turaverdi.......!
Mo'minni sevdirgan mehr muborak. Ro'zada asqotgan sabr muborak. Bundanda ajoyib bundanda go'zal. Ming kundan yaxshiroq XAYIT MUBORAK. Xayit ayyomlari bilan...