ერთურთს ვაი ვერ გავუგოთ?!, ვაიდა უცებ შემოვწყრეთ? მერე ამ ცრემლებს თვალთ მომდგართ, ლექსითაც ვეღარ ვშველოდეთ? არ ღირს მცირედზე კამათი, არცა სიტყვათა მხილება, თუ მეგობრულად ვსაუბრობთ,. არც ამ გრძნობების ცვლილება, ხელი გიწოდე მეგობრის, ასე მივიღე შენიცო, მინდა ღიმილი გაჩუქო თან, რარიგ ძლიერ გშვენისო. არც მე შემყარო ღრუბელნი, არ მამკო ნაცრისფერითო, მზის სხივთა ფერით ციალი, ცაზე მეტადაც მშვენისო, P.S-და მაინც რარიგად ვფრთხილობ, შემომიფარგლავს საზღვრები, "ვაითუ" სიტყვით ვისურვე, აგიზგიზება - ხანძრების!! ანდაზები თავს მახსენებს, მგლის, ცხვარის და სხვა იგავებიც მაინც სიფრთხილე მიჯობის, არ ვართ სუსტები ფშავლები!