Vaxtında qarşıma cıxsaydın mənim (Vəfa Mürsəlqızı)
Bir az qürurluydur, bir az da sınıq,
Susduq eşq önündə dözə bilmədik,
Biz şer də yazdıq, kitab da yazdıq,
Amma bir taleyi yaza bilmədik.
Orda zaman durdu biz də dayandıq,
Ürək döyüntümüz saat səsiydi,
Bizim görüşümüz alın yazısı,
Yoxsa təbiətin möcüzəsiydi?
Biz də təbiyyətin bir parçasıydıq,
Biz də gözəl idik təbiət kimi,
Əl-ələ, göz gözə, ayrıydıq amma,
Yuxuya bənzəyən həqiqət kimi.
Ayrıldıq hərəmiz bir səmtə getdik,
Sözümüz , arzumuz ayağa düşdü,
Kimsə sənə məndən daha yaxındır,
Kimsə bir neçə il qabağa düşdü.
Kaş Ömür boyunca burda qalaydıq,
Kimdir yazılanı pozan qəhrəman,
Bəlkə sən də ,mən də xoşbəxt olardıq,
Qarşıma çıxsaydın mənim