ერთი ღმერთშემოსილი ბერი, იდგა რა ლოცვად, მოვიდა აღტაცებაში და ესმა ჴმა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი, რომელიც მიმართავდა ყოვლადწმიდა დედას თჳსას და ეუბნებოდა:”მარქჳ დედაო, რაოდენი დიდი ტკივილი დაითმინე ჩემს გამო მიწიერ ცხოურებაში?”ყოვლადწმიდამ მიუგო:”ძეო ჩემო და ღმერთო ჩემო! შენს გამო ხუთი დიდი ტკივილი დავითმინე დედამიწაზე:პირველი - მესმა რა სვიმეონ წინაჲსწარმეტყუელისაგან, რომ მოიკვლებოდი;მეორე - გეძებდი რა იერუსალიმში და სამი დღე ვერ გიხილე;მესამე - მესმა რა, რომ შეპყრობილ იქმნენ ჰურიათგან;მეოთხე - ოდეს ავაზაკთა შორის გიხილე ჯვარცმული;მეხუთე - გიხილე რა საფლავად დადებული.”და მიუგო მას უფალმა:”დედაო ჩემო, ვინც მოიხსენოს შენი ყოველი ტკივილი დღითი-დღე ჩემს ლოცვასთან, რომელიცა არს ”მამაო ჩუენო”.