Артур Григорян

Ժամը երկուսն էր: Հավաքվել էր հոծ բազմություն, մի մասը` կարեկցանքով և ցավով, մյուս մասը` ուղղակի ջահել տղայի դիակ տեսնելու համար, որին սպանողին այդպես էլ չէին հայտնաբերել: ՆԱ էլ էր այնտեղ` վարդագույն շրջազգեստով, ինչը կարծես նրան բարձրացնում էր այս իրակ...

Այդ օրը ընկերուհիներիցս մեկը՝ ով շատ մոտ էր նրա հետ ինձ հանձնեց իր հուշատետրը որպեսզի լրացնեմ, իսկ նույն պահին իմ ուղեղում մի պայլուն միտք ծագեց.<>…Սկսեցի հուշատետրը այս ու այն կողմ քաշքշել, արագ թերթել էջերը ու վերջապես գտա…Բայց այ քեզ հիասթափությո...

Մենք դառնում ենք այն, ինչ մտածում ենք: Սիրով լցված մտքերը ստեղծում են սիրով լեցուն կյանք և սիրո հիման վրա կառուցված հարաբերություններ: