Чун умри ман шуд дар хазон харгиз
фаромушам макун,
Ё рахт бастам аз чахон, харгиз фаромушам
макун.
Як умр дар богғи дилам ишқи туро
парвардаам,
Анбози ҷони ман бимон, ҳаргиз фаромушам
макун.
Дар ҳасрати ту сухтам, шамъи ҳавас
афрухтам,
Сухтам зи ишқат беамон, харгиз фаромушам
макун.
Харгиз аз ёду дилам берун набоши лахзае,
Рушоди, ё ки дар нихон харгиз фаромушам
макун.
Ман умри худро бедарег бар ишки ту
бахшидаам,
Нестам пушаймон ман аз он, харгиз
фаромушам макун.
Ишкам бахори умри туст, авчу барори умри
туст,
Онро зи дил асло марон, харгиз фаромушам
макун.
Ёди ту доим бо ман аст, шавкат хамеша дар
ман аст,
Хеч вакту рузгору замон, харгиз фаромушам
макун.
Ман то аб