ქვას საფლავისას მოუხდება პატარა ტირე-
ღვინო დამისხი, არ დამლევის დედა ვატირე.
იმ კაცს რა ვუთხრა, ვისაც ღვინო დაულევია,
ღმერთთან მიმავალს ერთხელაც არ აურევია.
ჩვენ რა ვუყოთო წმინდა სასმელს ასე სჩვევია!
გინდ ჭავჭავაძეს, გინდ ჭილაძეს, ამაყ ხერგიანს,
კაცს გაუმარჯოს, ვისაც ვაზი დაუნერგია.
აქ ქუთაისი, თელავია, იქით ვანია,
იმ კაცს დავლოცავ, ვისაც ვაზი მოუყვანია.
შობა, ბუხარი, ზღაპარი და ჩემი ბებია,
კაცს გაუმარჯოს ვის ყურძენი დაუკრეფია.
ეს სითხე ალბათ სიყვარულზე უფრო მეტია,
იმ კაცს დავლოცავ, ვის ყურძენი დაუჭყლეტია.
აქ იმერეთი, კახეთია, იქით გურია,
კაცს გაუმარჯოს, ვისაც ღვინო დაუწურია.
იქ კოლხეთია, აქ გომბორის ცივი მთებია,
იმ კაცს დავლოცავ, ვისაც ღვინო უღმერთებია.
კახეთს სიცხეა, შორ სვანეთში შავი