Erta tongda suv sepilgan tupgrog`ingdan chiqayotgan hidingni dunyoning eng hushbo`y atirlariga alishmayman, keng bedapoyayu-dalalaringni Pariju-Rimlarga alishmay mening O`ZBEKISTONIM.
Kunlarning birida Xudo yerni taqsimlab berish uchun barcha xalqlarni o`z oldiga yig`ibdi. Navbatda turgan xalqlar orasida o`zbek ham bor ekan. O`zbek o`sha yerda ham bag`rikenglik qilib, samimiy jilmayib “marhamat, marhamat deb o`z navbatini boshqa xalqlarga beribdi. Qarasa oxiri o`zi qolib ketibdi. Shunda Xudo o`zbekni o`z oldiga chaqirib, “Ey bag`rikeng inson senga yer qolmadi” debdi. Sodda o`zbek mayingina jilmayib turgan ekan, Xudo senga yer qolmagan ekan mayli senga jannatning bir bo`lagini beraman deb O`zbekistonni taqdim qilibdi. Jannatmakon O`zbekistonimizga ko`z tegmasin iloyim....