–რას გრძნობ?–როცა არ ვხედავ არაფერს.–ისე?–რომ დავინახავ რაღაც პატარანაპერწკალი მაინც მაქვს გულისსიღრმეში შემორჩენილი.–არ გეშლება ნერვები სხვასთანრომაა?–აღარ.–რატომ?–იმიტომ რომ ის ჩემთვის "სულერთი" იყო და ეხლა სულერთიაუკვე !
და ერთ დღეს მეც რომ მოვკვდე?–შენ თავს ვფიცავარ უკანგამოგყვები–არა შენ უნდა გააგრძელოცხოვრება.–იცი რას ნიშნავს რომსიცოცხლეზე მეტად მიყვარხარ?იმას რომ უშენოდ სიცოცხლესფასი არ აქვს და ჩუ ეხა.
–ხო,გისმენ.–რას შვრები?–რავი არაფერს შენ?–რავიცი–ხმა გესმის?–კი გოგოების სიცილის.–მერე?–რა მერე?–არ ეჭვანობ?–აღარ !–დაგკარგე?–კარგია თუ მიხვდი.–შენი სიტყვები გამახსენდა"როცა ეჭვიანობას და წუწუნსმოვრჩები დამკარგეო"–დიახ დიახ ამაზე მაქვსსაუბარი,აბა შენ იცი ,კარგადიყავი,როგორც გინდა ვისტანაცგინდა და სადაც გინდა.–მოიცა მომისმინე!–..............
–აუ შენ ვინ ხარ რა?–ვინ ვარ აბა ? რა გინდა?–აუ ჩემიი ! შენნაირი ჯიუტგოგოს როგორ ვუძლებ.–თავიდავნე იცოდი რაც ვიყავი.–ჯიუტი კი არა "ჯილკიანი" ხარ.–დიახაც.შენ ბევრ ძმაკაცსვჯობივარ,ჩემი მაინც გამაქყოველთვის .–არაუშავრს ,მაინც მიყვარხარ !