Odam zot yozilgan bir kitob kabi bular ekan. Ammo Hech kim abadiy qolmas ekan bu foniy dunyoda. Lekin juda sinovli armonli imtixonlari kup bu dunyo...Ammo Man bilardim sani sevmasligingni, bila turib sani sevdim yolg'onlaringa aldandim ishongim kelardi sanga. Qilgan va'dalaringa vafo qilmading kuzlarimga qarab yolg'on sevginga ishontirding. Naxotki sani qalbing shunchalik toshbag'ir bulsa.. mayli lekin man sandan xafa emasman, bu yuragim san uchun endi boshqa urmaydi. nursiz bir chiroq kabi sungan. Endi hech nur taratmas bu yurak, eh qora armonlarga kumilgan dardligingcha qolaverarsan. Bilsang agar endi man uchun san ulgansan...