აქ გაზაფხული გვიან მოდის წვიმები მღლიან ბავშობის ხანა დაიჩემეს სიზმრებმა ვინამც ვეღარ ვიხსენებ იმ გოგონას სახელს უცნაურს მე რომ მიყვარდა იქ წარსულში საოცრად წინათ
ახლა რა ხდება ჩემს ქუჩაზე ნეტავ თენდება ალბათ ქვაფენილს მოფენია წითელი ვარდი ის ლოთიც ალბათ თხლად ჩაცმული გამვლელებს ლოცავს და არ აშინებს არეული შეშლილი მარტი
როდისმე გულით ისევ მოგისმენ საყვედურსაც მოგითმენ, სიმღერასაც მოგიმღერ და მოდი დღეს არ მოგიხდი ბოდიშს მე და ამ ლამაზ მოტივზე მოვალ როდისმე
აქაურ ხეებს არც ჩურჩული არ შეუძლიათ და არც ბუჩქები ინახავენ პირვანდელ კოცნას გულის სიღრმეში მეშინია რომ უცაბედად არ გათენდება და ერთ დილით მზე არ ამოვა
ახლა რა ხდება ჩემს ქუჩაზე ნეტავ თენდება იქნებ ქვაფენილს მოფენია წითელი ვარდი