Ամբողջ գիշեր չքնեցի Լուսաբացին աչք փակեցի Երազ եր դա թե մղձավանջ Չհասկացա` շատ զարմացա: Հիսուսն եկավ դեմս կանգնեց Ասաց դուստրս մի քիչ ննջի Իզուր տեղը քեզ մի տանջի Քայլի դու քո ճանապարհով Ինչ որ ունես դու պահպանիր Ու այսպես ասաց Քո աղոթքներտ միշտ ինձ Հասնում Քո արցունքներտ հոգիտ են մաքրում Իսկ քո հավատքտ տալիս է մեծ ուժ Դու մի վհատվիր քո ուղին քայլ իր Խոչընդոտներն ել հաղթահարելի Քո տանջսնքներն ել մի օր կվերջանա Տառապած հոգիտ կհանգստանա Ինձ մի մոռացի իմ խորհուրդներով Դու միշտ ուղորդվի Ու օրհնեց ` Դուստրս օրհնում եմ ապրիր`արարիր` Հավատա` աստծուն ու նրա սերը Դու միշտ վայելի: Հեղ .Վառվառա Հովսեփյան