მე და შენ, ჩვენ რთულები, არეულები და ჩახლართულები ვართ. სულ ვჩხუბობთ, გულს ვტკენთ, ვამწარებთ, ვკლავთ ერთმანეთს, მაგრამ ჩვენ ნამდვილები ვართ. მიიდე ხელი გულზე, რას გრძნობ? თუ ეგ გულისცემა ტყუის, მაშინ არის საერთოდ რამე ნამდვილი ამ წყეულ დედამიწაზე?
სულ მეუბნებიან, რომ არ დავიჯერო ყველაფერი რასაც სხვები მეტყვიან, ასე მეუბნებოდნენ შენზე.
მაგრამ არ მჭირდება არავის ჭკუის დარიგება იმისთვის, რომ შენი მჯეროდეს და მწამდეს.