დავეთანხმები ალბათ მეც მუხრანს,
საქართველოს,რომ დაეძებს ცაში,
სადაც ქართულად იზრდება მუხა
სადაც აპრილი ნავარდობს ქარში.
სადაც ზამთარში ვარდები ყვავის,
სადაც რეკავენ ზარებს ბერები,
სადაც მზის სხივი ფრთხილად შლის ყვავილს
სადაც კარგს წერენ მხოლოდ ხელები.
სადაც არა ჰკლავს ქართველს, ქართველი,
სადაც უყოფენ ერთმანეთს ლუკმას,
სადაც სახეზე ადგათ ნათელი
სადაც არ სტეხენ არასდროს სიტყვას.