Левая колонка

თამო 💥

Последний визит: 7 окт 2023

Фильтр

Заметки Увлечения

თამო 💥

15 мая 2016

,,არის მომენტები,
როცა ყველაფერი
აზრს კარგავს,
ყველა კითხვა; ყველა პასუხი;
მაშინ ძლიერები ღმერთს სთხოვენ დახმარებას,
ხოლო სუსტები - კარგავენ მას."

თამო 💥

27 мар 2016

,,ნუ იღრიალებ მეგობარო ხმისჩახლეჩამდე.
დაჯექი და უბრალოდ
წერე.
ისინი არ მოგისმენენ,
დაიყრუებენ თავებს
სმენას დაიხშობენ,
მაგრამ შენს ნაწერებს გვერდს ვერაფრით აუვლიან.
დააინტერესებთ.
ამოიკეტებიან საკუთარ სოროებში
და
ცალი თვალით დაიწყებენ კითხვას,
ხოლო მეორეთი გარეთ გაიხედავენ
ვინმემ არ მოუსწროთ.
უხერხულია.
ნუ ყვირი მეგობარო!
შენი ყვირილი უზურგო სკამზე
მიწოლას გავს,
წაქცეულს,
წამოსაყენებლად ხელის გამომწვდელი,რომ
არავინ გყავს.
წერე ოთხივე მხარეს,
აღმოსავლეთიდან-დასავლეთის მიმართულებით,
ჩრდილოეთ პოლიუსზე
და
სამხრეთულ სიცხეებზე,
მზე როცა კანიდან გამოძვრება
და
ლურჯ ღამეებს გაანათებს.
წერე ბოზებზე,რომლებიც ყველა
დაწოლის წინ
პირჯვარს იწერენ
და
ყოველ ჯერზე აღებულ ფულზე დაკვირვებისას
იუდა ახსენდებათ,
ი

თამო 💥

17 мар 2016

,,უცებ დავმშვიდდი: მივხვდი, რომ მნიშვნელობა აღარ ჰქონდა - ყველას ვუყვარდი თუ არა, მთავარი ის იყო, მე რომ მიყვარდა ყველა. ეს გრძნობა ცხოვრებას მთლიანად ცვლის და შენც ბოლომდე სიხარულით იხარჯები.''

თამო 💥

26 фев 2016

"დიდი ხანია, ვერიდები შენთან საუბარს,
სასაფლაოზე შევხვდით,ბოლოს, ღმერთო, მე და შენ,
მერე კი, იცი, რომ დავდუმდი,ანდა რა უნდა
მეთქვა- გამიშრა, თურმე იმ დღეს ცრემლი-ზედაშე...
მოახლოება ვერ შევძელი მერე ლოცვებით,
ვნანობდი, ადრე წრფელი გულით რაც ვიმარხულე...
მაგრამ ამაღამ მოგიხმობ და ნუ გაოცდები,
ლურჯი სიმშვიდე მოიყოლე და მომახურე
დამზრალ სხეულზე, ნაიარევ გულზე, ვიდრემდის,
შეუჭამია სინანულის და ეჭვის ჭიას,
იცი,უსიტყვოდ და უთქმელად რამდენს ვითმენდი,
და ისიც, თავს რომ ასე მხოლოდ ცოტანი სჯიან...
შენდობას ვითხოვ გაბუტული დღეების გამო,
დადუმებული სულისთვისაც ვითხოვ შენდობას,
და მოდი, თორემ ისე ვშფოთავ და ისე ვწვალობ,
თავიც კი ახლა, საკუთარი, აღარ მენდობა...
და განა რამე, ჩაგხედავდი თვალებში მხოლოდ,
ვი