Հայրիկ
Բարև Հայրիկ ,ի՛մ թանկագի՜ն,
Ահա նորից ,հյուր եմ եկել
Քո շիրիմին , իմ լա՛վ հայրիկ,
Հյուր եմ եկել , թա՛ց աչքերով
Տխու՜ր ու շա՜տ կարոտ սրտով։
Գիտե՞ս հայրիկ ,թե որքա՛ն շատ
Ունեմ կարիք ,քո՛ խորհրդիդ,
Ու հայրական մե՜ծ,ջերմ սիրուդ
Ամեն խոսքիդ `խորհրդավոր։
Եկել եմ ու լու՜ռ հայացքով
Շիրմաքարիդ եմ ես նայում.
Նայում եմ ու ,լու՜ռ մտածում
Ո՞նց եմ ապրում ,ես առանց քեզ։
Հա՜յր ,սիրելիս ,դու ի՛մ բարի,՜
Շիրմաքարից ի՛նձ ես նայում,
Անխոս ու լու՜ռ քո հայացքում
Կա՛ տխրություն, կա՛ սեր,թախի՜ծ
Նայու՜մ ես դու,նայու՜մ ...կարոտ։
Բայց շատ ափսո՜ս,ա՜խ շատ ափսոս,
Չե՛ս կարող դու ,ինձ հետ խոսել,
Ասել ,ա՛յն ինչ սրտումդ կա
Խոսել ինձ հետ, դու հայրաբար։
Ա՜խ ,ո՞նց ասեմ, հա՛յր թանկագին
Որ լացում է սի՛րտս,հոգի՛ս,
Որ ա