არ დამიღონდეთ
(გარდაცვლილ შვილთა გზავნილი მშობლებს...)
დედი, რა ტყუილად სტირიხარ,
ამაოდ იხოკ ღაწვებსო,
შენს ნაცვლად ახლა ღვთისმშობლის,
კალთა მათბობს და მარწევსო.
მამავ, რა ტყუილად დაღონდი,
კაცია არა ხარ განაო?!
ნეტავ მხედავდე დამყურებს,
ძე ღმრთისა _ჩვენი მამაო.
გადაიყარეთ გულიდან,
ეგ ნაცრისფერი სევდაო,
ნამდვილ მშობლებთან მივედი,
არ ამიტირდე დედაო.
წამით რომ შემოგახედათ
ჩვენი სამოთხის ბაღნარში,
აქ მხოლოდ ცაა უძირო,
თავი გგონია ზღაპარში.
დედი არ გინდა ცრემლები,
ეგ შავი კაბაც გაბერებს,
ნუ დაუმძიმებ სამყოფელს
შვილს ჭრელ კალთაში ნაფერებს.
არ დამიღონდეთ, მე მუდამ
დაგყურებთ ღიმილიანი,
გზები მაქვს ისე ნათელი
ვარდ–სოსან–გვირილ–ანი.
ცრემლი რა საკადრისია
მამი მიხედე დედასო,
ოლოცეთ ჩვენი უ