Левая колонка

Дамир Баширов

Последний визит: 5 ноя 2025

Фильтр

РӘХМӘТ

Рәхмәт, әни, бер дә талмас беләгеңә,
Безнең өчен диеп типкән йөрәгеңә,
Керфек какмый үткән озын төннәреңә,
Сөрт яшеңне - ул килешми күзләреңә!
Үзең капмый ризыгыңны биргән өчен,
Моң-зарымны минем шундук сизгән өчен,
Авыр чакта төпле киңәш биргән өчен ,
Рәхмәт, әни, сиңа барысы-барысы өчен!

Рәхмәт, әти, көрәк кебек кулларыңа,
Безнең өчен үткән авыр юлларыңа,
Матур тормыш күзаллаган уйларыңа,
Чәчләреңә чал төшергән елларыңа!
Рәхмәт, әти, һәрчак җылы оя өчен,
Гаилә дигән нәни генә дөнья өчен,
Безне кеше итәр өчен түктең көчең,
Рәхмәт, әти, сиңа барысы- барысы өчен!

Олы юлга мине зурлап озаткан өчен,
Иңнәремә пар канатлар таккан өчен,
Таш дивардай ныклы терәк булган өчен,
Рәхмәт әйтеп

Дамир Баширов

26 фев 2017

Пока мы живы, можно все исправить,
Все осознать, раскаяться, простить.
Врагам не мстить, любимым не лукавить,
Друзей, что оттолкнули, возвратить.
Пока мы живы, можно оглянуться,
Увидеть путь, с которого сошли.
От страшных снов очнувшись, оттолкнуться
От пропасти, к которой подошли.
Пока мы живы... Многие ль сумели
Остановить любимых, что ушли?
Мы их простить при жизни не успели,
И попросить прощенья не смогли...
Когда они уходят в тишину,
Туда, откуда точно нет возврата,
Порой хватает нескольких минут
Понять — о боже! — как мы виноваты!
И фото — черно-белое кино.
Усталые глаза — знакомым взглядом.
Они уже простили нас давно
За то, что слишком редко были рядом,
За незвонки, невстречи, нетепло