ჩემი გული სულ მარტოა დღემდე
იმის გამო შენ რომ ერთხელ გენდე
მთელი გულით ისევ მტკივა დღესაც
ეს ტკივილი გაახმობდა ხესაც
სხვა რა დამრჩა მარტოსულს და სნეულს
გადავავსებ ამ ლექსებით რვეულს
ჩემში ისევ დარჩა ძველი ნატვრა
ეს პოეტი სამუდამოდ დათვრა.
გიგა მუჭაური
ლამაზი ქალი სევდის ფერია... ლამაზ ქალს მუდამ სადღაც ელიან. ლამაზი ქალი დარდს დაატარებს...სევდას და ტკივილს გულში ატარებს... ვერავინ ხვდება,მის გულის ნადებს, ვერავის უმხელს დარდსა და ნაღველს. თავისთვის არის თავისთვის, მარტო... თუ რამ აწუხებს, არასდროს ამბობს...